‘Voor mij is vrijwilligerswerk doen het antwoord op eenzaamheid’

Mevrouw Vreekamp (76) heeft haar hele leven over de wereld gezworven vanwege het werk van haar toenmalige man. Zes jaar geleden kwam ze definitief terug naar Nederland, en vestigde zich in Gouda. Haar drie kinderen bleven achter in Canada. Naast een zus en een paar oude vrienden die ze al jaren niet had gezien, moest ze haar sociale leven helemaal opnieuw opbouwen.

“Ik heb het hier nu helemaal naar mijn zin” vertelt mevrouw Vreekamp. “Toen ik hier kwam kende ik vrijwel niemand. In de krant zag ik een stukje over de Klup en ik dacht, dat lijkt me wel wat. Ik heb gebeld, kon langskomen om kennis te maken en sinds dien kon ik meedraaien. Ik help altijd op zondagmiddag bij een groep wat ouderen mensen met een verstandelijke beperking.”

Intussen is mevrouw Vreekamp dus helemaal op haar gemak in Nederland. “In het begin was het niet makkelijk als je uit het buitenland komt, ik kon bijvoorbeeld niet over tv programma’s meepraten. Maar eigenlijk vind ik het ook veel belangrijker om met mensen bezig te zijn.”

Mevrouw Vreekamp neemt ook regelmatig vrienden en familie mee naar de Klup. “Soms vertel ik wel eens aan mijn zus over de Klub en dan zeg ik, joh, je moet eens mee gaan! Maar zij weet dan niet zo goed wat ze kan verwachten en dan vindt ze het eng. Vorige week ging ze mee en ze vond het heel leuk!”

Er volgen verschillende verhalen van mensen die mevrouw Vreekamp heeft leren kennen bij de Klub. Ondanks hun verstandelijke beperking hebben ze allemaal iets bijzonders. “Mensen met een beperking hebben ook zorg, aandacht en liefde nodig!” zegt ze stellig. “En daarnaast is vrijwilligerswerk doen voor mij de manier om eenzaamheid te voorkomen. Mijn familie is ver weg, maar ik heb nieuwe familieleden gemaakt.”

In het gezellige appartement van mevrouw Vreekamp lopen twee katten. Ze nam ze mee uit Canada.  “Huisdieren helpen trouwens ook tegen eenzaamheid” merkt mevrouw Vreekamp op. “Je hebt altijd een reden om naar huis te gaan, de dieren moeten eten, en het is niet zo alleen. Tot ik zes jaar geleden terug kwam naar Nederland heb ik gewerkt in Canada. Dan heb je collega’s en mensen om je heen. Dat valt weg als je stopt met werken. Daar moet je je wel bewust van zijn, anders val je echt in een gat.”

Ook in het complex waar mevrouw Vreekamp woont worden allerlei dingen georganiseerd. “Er wordt vanalles gedaan om ons bezig te houden” vertelt mevrouw Vreekamp. “Vanavond ga ik bijvoorbeeld naar de creaclub en ik zit bij een archeologieclubje.

Over de toekomst maakt mevrouw Vreekamp zich niet echt zorgen. Ze maakt alweer plannen om haar kinderen in Canada te bezoeken en wil als ze daar is graag het Noorderlicht zien. “Als ik om mij heen kijk zie ik veel mensen met allerlei kwalen, ernstig en minder ernstig, ik heb dat gelukkig helemaal niet. Ik heb het idee dat je een beetje actief moet blijven, dat is goed voor je gezondheid. Maar dat is niet waarom ik het doe, ik heb er gewoon lol in!”

Meest gelezen